Pošto je u tri navrata, od juna do avgusta, bila hapšena i maltretirana, prijavila se na Mašinski fakultet u Mostaru, tražeći da ide na razmenu sa svojom decom i suprugom.

Ona na početku ništa bahreinskoj policiji nije željela reći, pa je nekoliko dana nakon hapšena izručena južnokorejskim vlastima.

Zbog revolucionarnog rada često je bila proganjana i hapšena.

Hapšena je 1937. i 1940. godine.

Bila je hapšena, a potom do oslobođenja radila na terenu kao politički radnik. 1965. godine diplomirala je na Višoj ekonomskoj školi Dr. Mijo Mirković u Puli, radila u Zavodu za urbanizam i stambeno komunalne poslove do 1982. godine, nakon čega preuzima dužnost tajnice Općinskog odbora Saveza boraca u Puli.

Krajem Prvog svjetskog rata došla je u Zagreb i uključila se u partijski rad, više je puta hapšena i mučena na policiji.

Ima logike, jer na slici policajka je gore (hapsi), a manekenka je dolje, u ponižavajućem položaju (hapšena).

Umjesto te priče, u kući se danas čuva, kao najveća relikvija, kopija onog Mirinog pisma koje je, u klupčetu vunice, krišom iznijela iz Crne kuće Stana Oljača, skojevka, hapšena više puta zbog ilegalnog rada u okupiranim gradovima oko Kozare.