Isto je i sa pojmom " sloboda " koju nije moguće objasniti i definisati prije nego se objasni svijest, pošto sve ono što se podrazumijeva pod pojmom " sloboda " neraskidivo je vezano za sve ono što svijest jeste, tj. za sva ona pravila i zakone po kojima se svijest samoodržava, odnosno, postoji.

Bez ta tri elementa, znanja, komunikativnog sistema i jezika niti i jedan od tih nivoa ne bi mogao da postoji, odnosno, da se samoodržava.

Da bi to ponavljanje, uvijek jednih i istih radnji, teklo u beskonačnost, jer to je jedini način na koji život može da postoji, odnosno, da se samoodržava.

To su tri raspoznatljive faze toka jednog oblika života koji se stalno samoponavlja i kroz to samoponavljanje samoodržava.

Održivi razvoj u funkciji grada Rovinja održivim razvojem podrazumijeva se tip razvitka koji svojim unutrašnjim strukturnim ustrojem i svojim ukupnim učincima smjera da samoga sebe dugoročno samoodržava i samoreproducira.

Za objašnjenje i definisanje pojma« sloboda »još je bitno reći i to da niti i jedna stvar ili pojava u svemiru koja se ponavlja i tako samoodržava, ne može to svoje samoodržavanje da izvede sama za sebe i po sebi, neovisno od svih drugih stvari i pojava, već samo u zajednici sa svim ostalim stvarima i pojavama i uz pomoć svih drugih stvari i pojava.

Nije zato što u svemiru postoji samo jedna, jedina sila, zvana svest ili život, sa značenjem nagona samoodržanja, koja teži da postigne samo jedno, a to je da postoji, odnosno, da se trajno samoodržava i da tokom tog samoodržavanja, putem iskustva, dođe do najboljih rešenja, tj. znanja o tome kako se najlakše izbegava zlo, a ostvaruje dobro.

Dobro i zlo su samo prolazna osećanja i stanja svesti po kojima se ona upravlja prilikom svog postojanja, boljereći, SAMOODRŽAVANJA, jer svest je sila i pojava koja večno postoji tako što večno mora da se SAMOODRŽAVA.

Samoodržava se tako što večito beži od svog nepostojanja koje za nju znači zlo i koje ona oseća kao NEZADOVOLJSTVO.

Život je prirodna sila i pojava koja postoji tako što nužno mora trajno da se samoodržava.

Nauka o pravilima i zakonima po kojima ova sila deluje i samoodržava se.

Svi su dio Prirode koja je Organizam za sebe, i brine se za to da se samoodržava na najbolji mogući način.

Ovo se bolje shvata kada se u cjelosti razumije zakon po kojem svijest u svojstvu sile zvane nagon samodržanja postoji, odnosno, samoodržava se.

To koje postoji, postoji od uvek i zauvek, na način što stalno, uvek iznova, ponavlja jedne i iste fizičke i psihičke radnje (ponavlja svemir) i pomoću njih se samoodržava, tj postoji.

Korisno znanje je ono po kojem se pamet samoodržava i postoji i ima značenje MUDROSTI I DOBRA.

Neposobni da shvate da su oni sami (njihovo) JASTVO), Svest i da ni psihe, kao psihičkog procesa, ni tela kao fizičkog procesa, ne može biti bez tog JASTVA koje sebe pomoću tih procesa SAMOODRŽAVA. ____________________

Stvara ga zato jer mu traba da bi pomoću njega mogao da se samoodržava.

Svest, obzirom da se svodi na pojam nagon samoodržanja, opstaje i samoodržava se tako što uvek teži da za sebe ostvari Dobro, a izbegne Zlo i to je suština i svesti i nagona samoodržanja.

A tu dužnost ČOVEKA ne možemo na pravi način vršiti ako ne poznajemo ZAKON POSTOJANJA, jer to je ujedno i ZAKON DOBRA I ZLA, pošto Svest Univerzuma, tokom svog samoodržavanja, ničim drugim se i ne rukovodi, i to na svim svojim nivoima, do svojim OSEĆANJIMA DOBRA I ZLA, kojom prilikom ona se samoodržava upravo tako što uvek teži da izbegava Zlo, a ostvaruje Dobro.

(.. mislim da se riječ apsurd treba koristiti u sizifovskom smislu.. a taj nema u sebi.. razvoj.. napredak.. taj podrazumjeva.. vrtnju u starom krugu.. na stari način.... moderno društvo.. najzanimljivije su banke.. traži.. da najsiromašniji.. u korist društva.. pomažu najbogatije.. i to bi mogao biti apsurd.. ali tek onda kada bi se tako mogao uspostaviti krug.. koji se samoodržava.. nekakav fašistički režim u kojem svako ima svoje mjesto i to mjesto mora prihvatiti.. i ne talasati.... nelogično je to što apsurd nije moguć.. jer liberalizam ima napredak.. trku naprijed.. kao svog boga.. to je.. kažimo.. poludjeli bog egzistencije.. čovjek doveden u položaj u kojem može izdržati jedino fiksnim pogledom na.. sutra.... napredak je moguć i obavezan.. i vodi prema jasnom cilju.. a toga dana mi ćemo reći paklu jesi li se napunio.. a pakao će odgovoriti imali još..?)

Ovo objašnjenje je prosto, obzirom da svijest kao jedinopostojeća prirodna sila i pojava nije nešto što može bezuslovno da postoji, već je ona nešto što može da postoji samo pod uslovom ako se samoodržava.

Sve u prirodi postoji na isti nači, pa i ceo Univerzum, koji se uvek na isti način ponavlja, postoji i samoodržava.

To je način na koji svest večito postoji, tj. samoodržava se.

To naizmenično naprezanje i opuštanje (počinjanje i završavanje) treba shvatiti samo kao nužan proces i način na koji se Jastvo samoodržava.

I da život postoji, tj. samoodržava se tako što kroz iskustvo stiče znanje o dobru i zlu i održava se tako što neprestano od zla beži, a ka dobru teži.

Postoje pravila nužnosti, tj. logičnosti po kojima svest samo po sebi postoji, boljereći, samoodržava se, tako što se stalno pretače iz sebe u sebe, tj. stalno prolazi kroz svoja tri prirodna stanja.

Na primer, to kada čovek tokom celog života naizmenicno noću spava i miruje, a danju je budan i kreće se, to je jedna vrsta vibracije ili bioritma koji se ponavlja i to je prirodan način na koji se čovek samoodržava i stalno prolazi kroz svoja tri prirodna stanja.

Ako posmatramo materijalne forme i pojave u prirodi zapazićemo da se i tu dešava isto - sve postoji (samoodržava se) po načinu nekog oblika samoponavljanja.

Pa tako imamo situaciju da, sve što u prirodi postoji, istovremeno je i subjekt koji percipaira objekte sa značenjem primanja i tako pomoću objekata i primanja se samoodržava, tj postoji.

To je samo opis uzročno-posljedičnih veza između fizičkih i psihičkih radnji koje svijest nužno naizmjenično ponavlja i tako se vječito samoodržava, tj. postoji.