Bisfenol A - BPA ili ftalat - DEHP).

Autori izvještaja svrstali su endokrine disruptore u 11 skupina, a među nabrojanim kemikalijama posebno su istaknuti: poliklorirani bifenili (PCB, smjese kloriranih ugljikovodika koje se koriste kao tehnička ulja), polibromirani difenil eteri (PBDE, služe kao inhibitori zapaljenja plastike i drugih materijala), perfluorooktanska kiselina (PFOA, koristi se u proizvodnji teflona), di (2 - etilheksil) ftalat (DEHP, omekšivač plastike), triklosan (kozmetički konzervans), bisfenol A (BPA, monomer za proizvodnju polikarbonatne plastike), atrazin (sintetski herbicid), fluoksetin (antidepresiv), etinil-estradiol (sintetski kontraceptiv), siloksani (kozmetički i prehrambeni aditivi), te organometalni spojevi poput metilirane žive i tributil-kositra (TBT).

Plastične boce ispuštaju kemikalije (DEHP i BPA) koje se ponašaju kao estrogen i imaju štetan utjecaj na tijelo.

DEHP, DiNP, DBP, di-izodecil ftalat) u proizvodnji plastičnih predmeta za djecu.

Najgorima su se ovdje pokazale sjedalice BREVI OKI b. fix i PHIL TEDS Tott-XT koje sadrže mnogo DEHP plastifikatora i iznad su dopuštenog limita za primjerice dječje igračke.

Procjena je njemačkog instituta BfR da ljudi u prosjeku »pojedu« gotovo 1,5 miligram DEHP-a dnevno, a jedan je posto populacije izložen dozama koje su veće od dozvoljenog dnevnog unosa (više od 3,5 miligrama dnevno).

Najugroženija su djeca koja dnevno unose i do 90 posto dozvoljene koncentracije DEHP-a.

Osim hrane, DEHP se nalazi i u kozmetičkim proizvodima za njegu djece, u igračkama, dječjim bočicama...

Stoga je još g. 1999. DEHP zabranjen u tim proizvodima, ali mjerodavne institucije i inspekcije redovito otkrivaju prisutnost ftalata na europskom tržištu.

Pomno odabrani i testirani materijali (bez PVC-a, lateksa, DEHP-a) s potpuno automatiziranim proizvodnim procesom osigurali su da naše štrcaljke postanu sinonimom za najviši stupanj sigurnosti i preciznosti.

Dietilheksil ftalat (DEHP) najčešće je korišten ftalat.

Vremenom, nakon što su ove kemikalije zabranjene u Evropi, većina američkih kompanija su se složili da uklone dva tipa phthalata, DEHP i DBP iz kozmetičkih proizvoda.

Neprikladnim skladištenjem, korištenjem ili transportom može iz PET - plastike migrirati cijeli arsenal kemikalija: kancerogeni spoj di (2 - etilheksil) ftalat (DEHP), heptanon, oktanal, benzaldehid, dimetil-tereftalat, benzen, kloroform, dikormetan, toluen, acetaldehid, formaldehid, aceton, doksenamid, kositreni spojevi...

Stoga je već 2001. Direkcija za zaštitu okoliša Europske komisije neke od njih označene kraticama: DEHP, DBP i BBP kategorizirala kao otrovne za reprodukciju.

A za neke se, DEHP i DBP, pretpostavlja da bi mogli biti kancerogeni za ljude.

Europska agencija za sigurnost hrane (EFSA) odredila je gornju granicu za dozvoljeni dnevni unos DEHP-a koji iznosi 50 mikrograma po kilogramu tjelesne mase.

To iznosi oko 3,5 miligrama DEHP-a na dnevnom meniju odrasle osobe.

Rezultati instituta BfR poklapaju se s otkrićem njemačke agencije za okoliš (Umweltbundesamt) koja je upozorila da je u vremenu između g. 2003. i 2006. uočen porast koncentracije DEHP-a i njegovih metabolita u urinu djece.

Dok je dio unosa DEHP-a »neizbježan« (mnogi su materijali u kućama i okolišu natopljeni ftalatima), neprihvatljivo je da i svakodnevna hrana postane izvor kontaminacije hormonskim otrovima.

Svi proizvodi su izvedbi bez lateksa, bez PVC-a, bez DEHP-a, s antibakterijskim filtrom i LL/LS konektorom.

Različiti PVC-materijali nisu radioaktivni, niti su izvor, naprimjer, rendgenskog zračenja (kako se to ponekad »povlači« po našim medijima), ali oni redovito ispuštaju vrlo otrovne aditive, posebice ftalate (DEHP).

Doduše, koncentracija takvog emitiranog DEHP-a u zraku je vrlo niska, ali to je utjeha samo za »toksikološke formaliste«.

Smatra se da DEHP pri vrlo niskim koncentracijama uzrokuje upalu dišnih putova oponašajući svojom kemijskom strukturom učinke nekih bioloških medijatora upalnih procesa (prostaglandini, tromboksani).

Slične posljedice izazivaju razgradni produkti DEHP-a, poput mono-2-etilheksil ftalata (MEHP) i nekih ftalatnih estera, jer narušavaju biološke mehanizme regulacije imunog sustava (promjena razine imunoglobulina E i G1, interleukina 6 i 8) koji su povezani s nastankom alergijskih reakcija (uključujući i astmu).

U tim je ranijim studijama također dokazano da su alergije i respiratorni problemi kod djece povezani s izlaganjem plastičnim PVC materijalima iz kojih se u okolni prostor redovito oslobađaju različiti aditivi, omekšivači, stabilizatori, te posebno otrovni di (etilheksil) ftalat (DEHP).

Maseni udio ftalata DEHP-a, glavnog »krivca« za induciranje »plastične« astme, u PVC materijalima iznosi i do 40 posto.

Neki ftalati nalaze se iza oznaka DEP, DEHP, DBP i BBP, ukoliko su uopće navedeni na deklaraciji.

Tako je, naprimjer, otkriveno da omekšivač plastike (DEHP) pri koncentraciji tisuću puta manjoj od one koja je službeno proglašena sigurnom (bez vidljivih bioloških učinaka) izaziva alergijske reakcije (EHP 2006, 114, 1266).

Otkriveno je da je pakirana, kemijski obrađena ili konzervirana hrana najviše zagađena ftalatom DEHP, poput majoneza, dresinga za salate, vakuumiranih mesnih proizvoda, konzerviranih proizvodima s raznim uljima, žitaricama, mlijekom...

Kod proizvoda postoji kemijska opasnost zato što glava lutke po ukupnoj težini sadrži 29 % bis (2 - etilheksil) ftalata (DEHP).