Thomas na primjeru odnosa premijera i parlamenta u Engleskoj identificira četiri glavna faktora: 1) pojava političkih stranaka koje primarno obilježava disciplina - odanost stranci kod parlamentarnih zastupnika nadjačava sve druge vidove lojalnosti; 2) vladin aparat postaje sve glomazniji uslijed sve kompleksnijih socijalnih i ekonomskih izazova koji se pred nju postavljaju, a koji iziskuju posebna znanja - zbog toga je sve više različitih vladinih ureda, agencija i sličnih specijaliziranih tijela; 3) legislature iz različitih razloga jednostavno nemaju kapacitet da preuzmu političko vodstvo, odnosno da odgovore na bezbrojne izazove koji zahtijevaju brze reakcije, organizacijsku koherenciju, stručnost i iskustvo; 4) legislature su izgubile moć i to ne samo u odnosu prema egzekutivi, nego i u odnosu na različite interesne grupe, a posebno prema medijima koji postaju sve važniji politički akteri.