U tom slučaju poslodavac može istaknuti objektivne razloge koji nisu vezani za diskriminaciju, ali koji opravdavaju razliku u visini plaće; razlike u visini plaće mogu se opravdati okolnostima koje nisu uzete u obzir u kolektivnom ugovoru koji se primjenjuje na odnosne stranke, a koje konstituiraju objektivne razloge koji nisu povezani s diskriminacijom utemeljenu na spolu i koji su u skladu sa načelom proporcionalnosti; u slučaju rada plaćenog prema vremenu, razlike u plaćanju dvama zaposlenicima suprotnog spola koji obavljaju isti rad odnosno rad iste vrijednosti ne mogu se opravdati čimbenicima koji koji su postali poznati nakon što je odnosni radnik poreuzeo svoje dužnosti i koji se može procijeniti samo jednom nakon što je ugovor o radu konzumiran, kao što su razlike u individualnoj radnoj sposobnosti odnosne osobe ili djelotvornost rada odnosnog zaposlenika u komparaciji sa usporedivim radnikom suprotnog spola.

U vezi s načelom proporcionalnosti, valjalo bi prije svega istaknuti da Direktiva 2011/7/EU zahtijeva samo minimalno usklađivanje nacionalnih prava a dopušta državama članicama da zadrže ili usvoje mjere koje su za vjerovnike novčanih obveza povoljnije od odredaba direktive.

S obzirom na iznesena razmatranja o dosegu odredaba Direktive 2011/7/EU, možemo zaključiti da su odredbe direktive u skladu i s načelom proporcionalnosti.

Zbog toga, natječaji moraju omogućiti jednak pristup svim organizacijama prema unaprijed poznatim kriterijima, a nakon ugovoranja projekata i programa, prilikom praćenja i vrednovanja, treba se voditi načelom proporcionalnosti u odnosu na dodijeljeni iznos prilikom postavljanja zahtjeva za izvještavanjem.